408.மதனேவிய

408

பொது

                   தனதானன தனதானன தனதானன தனதானன 

                      தனதானன தனதானன             தனதான

மதனேவிய கணையாலிரு வினையால்புவி கடல்சாரமும்

   வடிவாயுடல் நடமாடுக                                  முடியாதேன்

மனமாயையொ டிருகாழ்வினை யறமூதுடை

   மகிழ்ஞானக அருபூதியி                                னருள்மேவிப்

பதமேவுமு னடியாருடன் விளையாடுக அடியேன்முனெ

   பரிபூரண கிருபாகர                                        முடன்ஞான

பரிமேலழ குடனேறிவி ணவர்பூமழை  யடிமேல்விட

   பலகோடிவெண் மதிபோலவெ                         வருவாயே

சதகோடிவெண் மடவார்கட லெனசாமரை யசையாமுழு

   சசிசூரியர் சுடராமென                                வொருகோடிச்

சடைமாமுடி முநிவோர்சர ணெனவேதியர் மறையோதுக

   சதிநாடக மருள்வேணிய                                னருள்பாலா

விதியானவ னிளையாளென துளமேவிய வளிநாயகி

   வெகுமாலுற தனமேலணை                            முருகோனே

வெளியாசையொ டடைபூவளர் மருகாமணி

   வெயில்வீசிய அழகாதமிழ்                             பெருமாளே.

பதம் பிரித்து உரை

மதன் ஏவிய கணையால் இரு வினையால் புவி கடல் சாரமும் வடிவாய் உடல் நடமாடுக முடியாதேன்

மதன் ஏவிய - மன்மதன் செலுத்திய. கணையால் - பாணங்களில் பட்டும். இரு வினையால் - நல் வினை, தீ வினை ஆகிய இரண்டு வினைகளால் பட்டும். புவி - மண். கடல் - நீர் (முதலிய ஐம்பூதங்களும்). சாரமும் - கிரகங்களின் இயக்கம் இவைகளுக்கு ஈடுபட்ட. வடிவாய் - வடிவமான. உடல் நடமாடுக - இந்த உடலுடன் (உலகில்) நடமாட. முடியாதேன் - முடியாதவனாகிய நான்.

மன மாயையோடு இரு காழ் வினை அற மூதுடை மலம் வேர் அறமகிழ் ஞானக அநிபூதியின் அருள் மேவி

மனம் மாயையோடு - மனத்தின் கண் உள்ள மாயை உணர்ச்சியும். இரு - நல் வினை, தீ வினை எனப்படும். காழ் வினை - முற்றிய வினைகளும். அற - ஒழிய. மூதுடை மலம் - பழமையாய் வரும் ஆணவ மலம். வேர் அற - வேரற்றுப் போக. மகிழ் - மகிழத் தக்க. ஞானக அநுபூதியின் - உள்ளத்து விளங்கும் அனுபவ ஞானம் ஆகிய . அருள் மேவி - அருளை அடைந்து.

பதம் மேவும் உன் அடியாருடன் விளையாடுக அடியேன் மு(ன்)னே பரிபூரண கிருபாகரம் உடன் ஞான

பதம் மேவும் - உன் திருவடியை அடைந்த. அடியாருடன் - அடியார்களுடன். விளையாடுக - நானும் சேர்ந்து விளையாட. அடியேன் முன்னே - அடியேன் எதிரில். பரிபூரண - நிறைந்த. கிருபாகரம் உடன் - கிருபைக்கு இடம் வைத்து. ஞான - ஞானம் என்னும்

பரி மேல் அழகுடனே ஏறி வி(ண்)ணவர் பூ மழை அடி மேல் விட பல கோடி வெண் மதி போலவே வருவாயே

பரி மேல் - குதிரையின் மேலே. அழகுடன் ஏறி - அழகுடனே ஏறி. விண்ணவர் பூ மழை - தேவர்கள் பூ மழையை. அடிமேல் விட - உனது திருவடியின் மீது பொழிய. பல கோடி - பல கோடிக் கணக்கான. வெண் மதி போலவே - வெண்ணிலவின் ஒளி வீச. வருவாயே - நீ வருவாயாக.

சத கோடி வெண் மடவார் கடல் என சாமரை அசையா முழு

சசி சூரியர் சுடராம் என ஒரு கோடி

சத கோடி - நூறு கோடி. வெண் மடவார் - வெண்ணிற மாதர்கள். கடல் என - கடலைப் போல. சாமரை அசையா - சாமரங்களை வீச. முழு சசி - பூரண சந்திரன். சூரியர் சுடராம் என - சூரியனின் தீப ஒளியாய் விளங்க. ஒரு கோடி - ஒரு கோடிக் கணக்கான.

சடை மா முடி முநிவோர் சரண் என வேதியர் மறை ஓதுக

சதி நாடகம் அருள் வேணியன் அருள் பாலா

சடை மா முடி முநிவோர் - சடை தாங்கிய அழகிய முடிகளை உடைய முனிவர்கள். சரண் என - சரணம் என்று வணங்க. வேதியர் மறை ஓதுக - மறையவர்கள் வேதங்களை ஓத. சதி நாடகம் அருள் - தாள ஒத்துடன் கூடிய நடனத்தை அருளிய. வேணியன் - சடை தாங்கும் சிவ பெருமான். அருள் பாலா - அருளிய குழந்தையே.

விதி ஆனவன் இளையாள் எனது உ(ள்)ளம் மேவிய வ(ள்)ளி நாயகி வெகு மால் உற தனம் மேல் அணை முருகோனே

விதி ஆனவன் - உயிர்களுக்கு ஆயுளை விதிக்கும் பிரமனுடைய. இளையாள் - தங்கை. என் உள்ளம் மேவிய - என் உள்ளத்துள் வீற்றிருக்கும். வள்ளி நாயகி - வள்ளி நாயகி. வெகு மால் உற - மிக்க ஆசை அடையும்படி. தனம் மேல் அணை - அவள் கொங்கை மேல் அணையும். முருகோனே - முருகனே.

வெளி ஆசையோடு அடை பூவணர் மருகா மணி முதிர் ஆடகம் வெயில் வீசிய அழகா தமிழ் பெருமாளே.

வெளி ஆசையோடு அடை - ஆகாயம், திசை எல்லாம் சேர்ந்துள்ள. பூவணர் - தாமரைப் பூவில் விற்றிருக்கும் திருமாலின். மருகா  - மருகனே. மணி - இரத்தினம். முதிர் - செம்மை முதிர்ந்த. ஆடகம் - பொன். வெயில் வீசிய - (இவை இரண்டின்) ஒளி கலந்து வீசுகின்ற. அழகா - அழகனே. தமிழ் பெருமாளே - தமிழ்ப் பெருமாளே.

சுருக்க உரை

மன்மதனின் பாணங்களாலும், வினைப் பயனாலும், ஐம்பூதங்களால் ஆன உடலுடன் நடமாட முடியாதவனாகிய நான், எனது மாயையும், முற்றிய வினைகளும் ஒழிய, என் உள்ளத்தில் விளங்கும் அனுபவ ஞானமாகிய அருளை அடைந்து, உன் திருவடியை, மற்ற அடியார்களுடன் கூடி நானும் விளையாட, உன் அருள் கொண்டு, மயிலின் மேல் ஏறி எழுந்தருள வேண்டும்.

விண்ணுலக மாதர்கள் சாமரம் வீச, ஒளி வீசும் சடை தாங்கிய முனிவர்கள் சரணம் என்று வணங்க, மறையோர் வேதம் ஓத, தாள ஒத்துடன் நடனம் செய்யும் சிவபெருமான்  அருளிய குழந்தையே. பிரமனின் தங்கையாகிய வள்ளி நாயகி ஆசை அடையும்படி அவளை அணைந்த முருகனே, திருமாலின் மருகனே. இரத்தினமும், பொன்னும் ஒளி வீசும் அழகனே, தமிழ்ப் பெருமாளே. வெண் மதி போல என் முன்னே வர வேண்டுகின்றேன்.

விளக்க குறிப்புகள்

. விதியானவன் இளையாள்...

 பிரமன் திருமாலின் புதல்வன். வள்ளி நாயகி திருமாலின் புத்திரி. அதனால் பிரமனது    தங்கை வள்ளியாவாள்.

ஒப்புக

திருமால் அளித்தருளும் ஒரு ஞான பத்தினியை

    திகழ் மார்பு உற தழுவும் மயில் வீரா...        திருப்புகழ்,  இருநோய்.

 

407.மக்கள்தாயர்க்கு

407

பொது

          தத்ததா தத்ததன தத்ததா தத்ததன

          தத்ததா தத்ததன               தனதான

மக்கள்தா யர்க்குமரு கர்க்குமா மர்க்குமனை

   விக்கும்வாழ் நர்க்குமிக                  மனதூடே

மைத்தவே லைக்குநெடி துற்றமா யத்துயரம்

   வைத்துவா டச்சமனு                  முறமேவித்

திக்குநா டிக்கரிய மெய்க்கடா விற்றிருகி

   திக்கஆ விக்களவு                     தெரியாமுன்

சித்தமோ வித்துயிலு மற்றவா ழச்சிறிது

   சித்ரபா தக்கமல                      மருள்வாயே

இக்குவே ளைக்கருக முக்கணா டிக்கனலை

   யிட்டுயோ கத்தமரு          மிறையோர்முன்

எச்சரா திக்குமுற நிற்குமா யற்குமுத

   லெட்டொணா வித்தைதனை  யினிதீவாய்

பக்கஆர் வத்துடனுள் நெக்குநா டிப்பரவு

   பத்தர்பா டற்குருகு                 முருகோனே 

பக்கம்யா னைத்திருவொ டொக்கவா ழக்குறவர்

   பச்சைமா னுக்கினிய              பெருமாளே

பதம் பிரித்து உரை

மக்கள் தாயர்க்கும் மருகர்க்கும் மாமர்க்கும் மனைவிக்கும் வாழ்நர்க்கும் மிக மனதூடே

மக்கள் - பெற்ற மக்களுக்கும் தாயர்க்கும் - தாயாருக்கும் மருகர்க்கும் - மருமகப் பிள்ளைகளுக்கும் மாமர்க்கும் - மாமன்மார்களுக்கும் மனைவிக்கும் - மனையாளுக்கும் வாழ்நர்க்கும் - உடன் வாழ்பவர்களுக்கும் மிக - மிகவும். மனது ஊடே - மனத்திடத்தில்

மைத்த வேலைக்கு நெடிது உற்ற மாய துயரம்

வைத்து வாட சமனும் உற மேவி

மைத்த - கரு நிறம் கொண்ட வேலைக்கு - கடலைக் காட்டிலும் நெடிது உற்ற - பெரிதாயுள்ள மாயத் துயரம் - மாயை சம்பந்தமாக வரும் துன்பத்தை வைத்து வாட - உண்டாக்கி மனம் சோர்வு உற சமனும் உற மேவி - யமனும் வந்து சேர்ந்து.

திக்கு நாடி கரிய மெய் கடாவில் திருகி

திக்க ஆவி களவு தெரியா முன்

திக்கு நாடி - இருக்கும் இடத்தைத் தேடி கரிய - கரு நிறமான மெய்க் கடாவில் - எருமைக் கடாவின் மீது திருகி - செறுக்குடன்வந்து திக்க - என் சொற்களைக் குழற வைக்க ஆவிக்கு அளவு தெரியா முன் - என் உயிர் உடலில் தங்கும் கால அளவு தெரிவதற்கு முன்பாக (அதாவது இறப்பதற்குமுன்).

சித்தம் ஓவி துயிலும் அற்று வாழ சிறிது

சித்ர பாத கமலம் அருள்வாயே

சித்தம் - மனம் ஓவி - நீங்கி ஒடுக்கம் உற்று துயிலும் அற்ற - நனவும் கனவும் அற்று வாழ - நான் வாழ்வதற்கு சிறிது - (நீ) சற்று சித்ர பாதக் கமலம் அருள்வாயே - உனது அழகிய திருவடித் தாமரைகளை அருள்வாயாக

இக்கு வேளை கருக முக்கண் நாடி கனலை

இட்டு யோகத்து அமர் இறையோர் முன்

இக்கு வேளை - கரும்பு வில்லைக் கொண்ட மன்மதனை கருக - கருகும்படி. முக்கண் - மூன்றாவதாகிய (நெற்றிக்) கண் கொண்டு நாடி - அந்த மன்மதனின் செயலை ஆராய்ந்து கனலை இட்டு - (அவன் மீது) நெருப்பை ஏவி யோகத்து அமரும் - யோகத்தில் அமர்ந்த இறையோர் முன் - சிவபெருமானுடைய முன்னிலையில்

எச்சராதிக்கும் உற நிற்கும் மாயற்கு முதல்

எட்டொணா வித்தை தனை இனிது ஈவாய்

எச்சராதிக்கும் உற நிற்கும் - இயங்குகின்ற உயிர்கள் முதலிய யாவற்றிலும் பொருந்தி நிற்பவராகிய மாயற்கும் முதல் - மாயோனாகிய திருமால் முதலானோர்களுக்கும் எட்டொணா - எட்ட முடியாத வித்தை தனை - ஞானப் பொருளை இனிது ஈவாய் - நன்கு உபதேசித்தவனே

பக்க ஆர்வத்துடன் நெக்கு நாடி பரவும்

பத்தர் பாடற்கு உருகும் முருகோனே

பக்கம் - உன் பால் ஆர்வத்துடன் - ஆசையுடன் நெக்கு - உள்ளம் நெகிழ்ந்து. நாடிப் பரவும் - விரும்பிப் போற்றும் பத்தர் பாடற்கு - பக்தர்களின் பாடல்களுக்கு உருகும் முருகோனே - மனம் உருகும் முருகனே.

பக்கம் யானை திருவோடு ஒக்க வாழ குறவர்

பச்சை மானுக்கு இனிய பெருமாளே.

பக்கம் - உனது (இடது) பக்கத்தில் யானை - தேவசேனையாகிய திரு ஒக்க வாழ் - இலக்குமியுடன் பொருந்தி வாழும். அக்குறவர் - அந்த வேடர்களால் வளர்ந்த பச்சை மானுக்கு - பச்சை நிறம் கொண்ட மான் போன்ற வள்ளிக்கு இனிய பெருமாளே - இனிய பெருமாளே

சுருக்க உரை

மக்கள், தாய், மனைவி, சுற்றத்தார் ஆகியோரின் மனம் கடலினும் பெரிதாகத் துன்பம் அடைந்து சோர்வடையும்படி, யமன் தனது எருமைக் கடா

வாகனத்தின் மீது வந்து, என் சொற்கள் குழறும்படி, உயிர் இன்னும் எவ்வளவு நேரம் இருக்கும் என்று தெரிவதற்கு முன், என் சித்தம் ஒடுங்கி,  நனவு, கனவு அற்று, நீ சற்று உன் திருவடிகளைத் தந்து அருள்வாயாக.

கரும்பு வில்லைக் கொண்ட மன்மதனின் செயல்களை ஆராய்ந்து, அவனைத் தம் நெற்றி கண்ணால் எரித்து யோகத்தில் அமர்ந்த சிவபெருமான் முன்னிலையில், யாவற்றிலும் எஞ்சி நிற்கும் திருமால் முதலானோர்களுக்கு எட்ட ஒண்ணாத ஞானப் பொருளை நன்கு உபதேசித்தவனே, மனம் நெகிழப் பாடும் அன்பர்களின் பாடல்களில் மனம் உருகும் முருகனே, உனது இடது பாகத்தில் இலக்குமியாகிய தேவசேனையுடன் மனம் பொருந்தி வாழும் வேடப் பெண்ணாகிய வள்ளிக்கு இனிய பெருமாளே,  என் உயிர் போகு முன் உனது தாமரைத் திருவடியைத் தந்து அருள்வாய்.

ஒப்புக

சித்தம் ஓவித் துயிலுமற்று....

ஆங்கா ரமுமடங் காரொடுங் கார்பர மானந்தத்தே

தேங்கார் நினைப்பு மறப்பு மறார்தினைப் போதளவும்

ஓங்காரத் துள்ளொளிக் குள்ளே முருக னுருவங்கண்டு

தூங்கார் தொழும்புசெய் யாரென்செய் வார்யம தூதருக்கே

                                                               ....கந்தர் அலங்காரம்.

இக்குவே ளைக்கருக முக்கணா டிக்கனலை....

    மதனுடல் திருநீறாய்...                திருப்புகழ், பாட்டிலுருகிலை

எச்சராதிக்குமுற நிற்கு மாயற்கு....

   அண்ட பந்திகள் தாமாய் வானாய்

   ஒன்றி நுங்கடை தோயா மாயோன் மருகோனே

                                                            ..திருப்புகழ் அங்கைமென்

பத்தர் பாடற்கு உருகு முருகோனே...

   மொய்தா ரணிகுழல் வள்ளியை வேட்டவன் முத்தமிழால்

   வைதாரையும் அங்கு வாழ வைப்போன்....கந்தர் அலங்காரம்